Η τριχόπτωση και οι θεραπείες της στην Αρχαιότητα

Facebooktwitterpinterestlinkedin
Print Friendly

Οι σελίδες της ιστορίας είναι γεμάτες με ιστορίες φαλάκρας και τριχόπτωσης, πράγμα που σημαίνει ότι ανέκαθεν οι άνδρες αγαπούσαν τα μαλλιά τους και θεωρούσαν την απώλεια τους μεγάλο πρόβλημα και συμφορά. Το κοινωνικό στίγμα και η χαμηλή αυτοεκτίμηση που φέρνει η φαλάκρα κάνουν ακόμη και σήμερα τους άνδρες να ψάχνουν απεγνωσμένα για τρόπους για την πρόληψη ή τη θεραπεία της τριχόπτωσης. Ως εκ τούτου όλα αυτά τα χρόνια εκατοντάδες θεραπείες και τεχνικές «καμουφλάζ» της φαλάκρας έχουν εφευρεθεί από τους άνδρες, προκειμένου ν’ αποκαταστήσουν την αίγλη των μαλλιών τους. Αυτό το άρθρο ρίχνει μια ματιά στις θεραπείες της φαλάκρας ανά τους αιώνες. Θα πάθετε πλάκα με τους τρόπους που αντιμετωπίζονταν η φαλάκρα πριν από τη μεταμόσχευση μαλλιών ή εμφύτευση!Ενημερωτικά η ιστορία της μεταμόσχευσης μαλλιών κρατάει από το 1882 μχ όπου και έγινε και η πρώτη πειραματική μόσχευση σε ζώα με ικανοποιητικά αποτελέσματα.Σήμερα οι πλαστικοί χειρούργοι στην Ελλάδα είναι οι πρεσβευτές της ιατρικής θεραπείας της τριχόπτωσης με την μέθοδο της μεταμόσχευσης μαλλιών.Ας δούμε λίγα πράγματα τώρα για την ιστορικότητα της τρίχας

Η τριχόπτωση στην Αρχαία Ιστορία

Ο Ιούλιος Καίσαρας, ίσως ο πιο γνωστός Ρωμαίος στρατηγός κι Αυτοκράτορας, αντιμετώπιζε προβλήματα τριχόπτωσης. Μπορεί να έχει μείνει διάσημος για το ρητό του «ήρθα, είδα, νίκησα», αλλά ξέρατε ότι είναι και ο πατέρας του περίφημου χτενίσματος «γέφυρα» που ακόμα και σήμερα χρησιμοποιείται για το κρύψιμο της φαλάκρας; Ο Καίσαρας χτένιζε μαλλιά από το πίσω μέρος του κεφαλιού προς τα εμπρός για να καλύψει την άτακτη υποχώρηση της γραμμής των μαλλιών του. Πιστεύεται επίσης ότι το δάφνινο στεφάνι που σχεδόν πάντα φορούσε (το φοράει πάντα και σε όλα τα «Αστερίξ») ήταν άλλος ένας τρόπος κάλυψης και απόκρυψης της φαλάκρας του.

Στην αρχαία Αίγυπτο και τη Ρώμη, ανακαλύφθηκαν και χρησιμοποιούνταν πολλές παράξενες κι ασυνήθιστες θεραπείες για τη φαλάκρα. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι πασάλειβαν τα κεφάλια και τα μαλλιά τους με περιττώματα πουλερικών, ενώ οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν σκευάσματα που περιείχαν λίπος λιονταριού, ιπποπόταμου, χήνας κροκόδειλου, φιδιού κι αγριοκάτσικου!

Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της δυτικής ιατρικής, ήταν πάρα πολύ φαλακρός και λέγεται ότι ήταν ο πρώτος που περιέγραψε τα πιθανά σχήματα και μοτίβα της ανδρικής φαλάκρας. Ο καημένος ο Ιπποκράτης δεν είχε ιδέα για το τι προκαλεί την τριχόπτωση, αλλά έκανε πολλές έρευνες για τις αιτίες της κι αναζητούσε συνεχώς τρόπους για να τη θεραπεύσει. Λέγεται ότι ο ίδιος πασάλειβε πολύ συχνά  ούρα κοτόπουλου στο φαλακρό σημείο του κεφαλιού του. Όπως ήταν αναμενόμενο, αυτή η θεραπεία της τριχόπτωσης ήταν ανεπιτυχής.

Ο Ιπποκράτης ανακάλυψε επίσης ότι οι ευνούχοι (άνδρες που είχαν ευνουχιστεί πριν από την εφηβεία) δεν παρουσίαζαν προβλήματα τριχόπτωσης. Πρόσφατες μελέτες επιβεβαιώνουν ότι ο ευνουχισμός αποτρέπει την απώλεια μαλλιών στους άνδρες, αυτό οφείλεται στην απουσία της τεστοστερόνης, η οποία κανονικά μετατρέπεται στην ουσία DHT, δηλαδή τη πρωταρχική και κύρια αιτία της φαλάκρας.

Οι περούκες και η τριχόπτωση

Οι περούκες και τα περουκίνια χρησιμοποιούνται εδώ και χιλιάδες χρόνια απ’ όσους θέλουν να κρύψουν τη τριχόπτωση ή τη φαλάκρα τους. Η πρώτη ιστορική αναφορά για περούκες γίνεται στον Πάπυρο Ebers, ένα ιατρικό αρχείο που περιείχε θεραπείες για τη φαλάκρα και γράφτηκε το 1500 π.Χ. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι φορούσαν περούκες για να προστατεύσουν τα ξυρισμένα κεφάλια τους από τον ήλιο, ενώ και άλλοι αρχαίοι πολιτισμοί, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων και των Ρωμαίων, χρησιμοποιούσαν πάρα πολύ τις περούκες. Λέγεται ότι ο Μέγας Αννίβας, ένας φημισμένος πολεμιστής  από την Καρχηδόνα, φορούσε πάντα περούκα στη μάχη.

Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η χρήση των περουκών μειώθηκε. Αυτές όμως ήρθαν πάλι στη μόδα τον 16ο αιώνα ως ένα μέσο για να καλύψουν οι άνδρες και οι γυναίκες την απώλεια μαλλιών. Η χρήση τους μάλιστα έγινε με τη πάροδο του χρόνου έγινε και σύμβολο κοινωνικού status: όσο πιο περίτεχνη και φανταχτερή ήταν η περούκα κάποιου, τόσο πιο σημαντική ήταν η κοινωνική του θέση.

[Total: 7    Average: 4/5]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *